Iedereen heeft er een. Een blinde darm. Maar nodig heb je hem blijkbaar niet.

Een week of twee geleden begon het. Buikkrampen. Ik dacht meteen aan het buikgriep virus, want ja, dat heerstte weer. Na een warm bad kon ik het toch niet nalaten om de hele nacht mijn ingewanden binnenstebuiten te kotsen. Ergens in de morgen was mijn onderbuik dusdanig geleegd dat ik alsnog een paar uur slaap kon krijgen. Om 18 uur stond Rob voor de deur en dat was dan ook de eerste keer dat ik weer in het land der levende was. Bij binnenkomst merkte hij al droog op dat ik er ‘niet zo heel soepel’ uitzag. Na een half uur was hij de deur uit en ik viel warempel weer in slaap. Tot om middernacht het noodlot toesloeg; ik werd wakker. Met pijn. Het soort pijn waarmee je alleen maar in de foetushouding wil gaan liggen en om de paar minuten een kreun of een zucht wil slaan. Maar zelfs dat deed pijn. Mijn blaas wilde richting wc, maar eenmaal daar aangekomen sputterde ie toch tegen. De eikel. Daarna ben ik letterlijk terug naar bed gekropen om verder te creperen. ‘Robbert bellen’. Dat was het eerste wat in me opkwam. Helaas nam die niet op. Logisch, want hij was met de rest van Big Shots een feestje aan het vieren ter ere van de afloop van een programma. Half 1 geweest. Toch maar 112 bellen. Na een paar minuten kreeg ik een aardige meneer aan de lijn die, tussen mijn adempauzes door, mijn klaagzang aanhoorde. ‘Geen zorgen jochie, ik verbind je door met de huisartsenpost.’ 34 minuten later hoor ik nog steeds ‘blijft u aan de lijn’ en wordt abrupt de verbinding verbroken. De pijn slaat om in agressie. Nogmaals 112. Zelfde meneer. Weer doorverbonden en ditmaal na enkele minuten een telefoonmiep aan de andere kant. Hier het gesprek:

Ik: Ik kan moeilijk ademen, niet lopen, liggen doet pijn en mijn geslachtsdeel werkt niet meer mee.
Zij: Dat is niet zo best.
Ik: [sarcastisch] Niet echt he?
Zij: Nee. Niet echt. Ik heb eerst wat gegevens van je nodig.

Trut. Hoor je niet dat ik niet kan praten. Stuur een dokter. NU.

Ik: Maar natuurlijk.
Vervolgens een gesprek van een paar minuten. De telefoonmiep besluit met:
Zij: Het lijkt me toch beter als je even langskomt.

Ik kon het niet laten om een lachje te onderdrukken. HOERRRR!! Hoor je dan godverdomme niet dat ik doodga hier.

Ik: [heel kalm] Ik kan niet lopen mevrouw. Kunt u geen dokter langssturen?
Zij: Kun je dan wel de deur openmaken?
Ik: Dat moet wel lukken.

Zo gezegd, zo gedaan. Ondertussen was het kwart voor 2 en Robbert strompelde ons luxueze appartement binnen. Ogen op half 7, kroeglucht om hem heen, staat hij in mijn deuropening. ‘Dude. Gaat het wel een beetje? Je ziet er niet goed uit.’ Ik vertel hem dat de dokter zo komt en hij kijkt ineens heel bezorgd. Met dubbele tongval verlangt hij van me dat ik niet ‘fucking on him moet die-en’. Dat was ik niet van plan.
De dokter arriveert redelijk snel. Tevens stelt hij redelijk snel de diagnose vast dat ik waarschijnlijk een blinde darm ontsteking heb en dus naar het ziekenhuis moet. De ambulance wordt gebeld. Robbert instrueer ik ondertussen om mijn ouders te bellen en wat broodnodig spul in te pakken voor een overnighter in het ziekenhuis. Daar kom ik nog op terug.

De rit was pijnlijk. Elke bocht, elke bobbel, elke trambaan was als een mes dat zich dieper in mijn buikwand kliefde. Toen ik de eerste hulp van het OLVG binnen werd gereden, kreeg ik weer hetzelfde misselijkmakende gevoel van de dag ervoor en had ik even het idee dat ik buiten westen zou geraken. Dat gebeurde niet.

Tot zover Deel 1 van Het Grote Infectie Epos.

Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus. Dat is ook alleen maar omdat het allitereert. Maar er zijn uiteraard wezenlijke verschillen. Maar wat de liefde betreft kampen veel mensen met dezelfde problemen.

Sommige mannen en vrouwen zijn te typeren als lustobject. Dat heeft dan meteen consequenties voor die persoon in kwestie. Vooroordelen als "jij komt nooit wat te kort, zeker" en "hoe kan zo’n mooi meisje als jij nou moeite hebben in de liefde" vallen hen vaak ten deel. Maar is het voor mooie mensen inderdaad makkelijker ‘scoren’?

Andere mannen en vrouwen zijn te typeren als alles behalve een lustobject. Ook dat heeft consequenties. Vooral dus op sociaal-fysiek niveau. Maar is het zo dat deze groep personen daadwerkelijk minder geluk heeft in het jachtveld van feromonen en testosteron?

Het antwoord op beide vragen is in mijn ogen een volmondig nee. Als jij een persoon bent waarvan mensen vinden dat je behoort tot de hogere klasse van de esthetica, dan ligt de lat hoger. Natuurlijk zal zo iemand genoeg aandacht krijgen van het vrouw- dan wel manvolk, maar die laatste stap maken is voor eventuele liefdespartners vaak het moeilijkst, omdat de schoonheid van het lustobject vaak intimiderend is. En dan hebben we nog die tegenovergestelde klasse. Die hebben echt niet minder geluk in de liefde. Iedereen weet: op ieder potje past een dekseltje.

In welke categorie val ik dan? Geen idee. Eerlijk gezegd hou ik er niet zo van om in hokjes te denken.

Modest Mouse was helaas afgelast, afgelopen zaterdag. Maar in juli staan twee concerten van Bright Eyes op me te wachten. Bright Eyes is waarschijnlijk verantwoordelijk voor de liefste videoclip aller tijden. Bij deze.

Topambtenaar. Wat moet ik me daar bij voorstellen? Wie o wie kan het me uitleggen?

Waar zit je met je hoofd als je als meisje van 21, 54 kilo schoon aan de haak en fanatiek sporter, bij een plastisch chirurg naar binnen loopt voor een potje vetverwijdering? Althans, als ik de berichten mag geloven was het liposuctiekind inderdaad een fanatiek sportster en woog ze net zoveel als de gemiddelde Hollywood-actrice. Wat is er met het ideaalbeeld van de vrouw gebeurt? Programma’s als Hollands Next Topmodel en glossy magazine’s schijnen een dusdanig beeld van vrouwen te creëeren dat jonge meisjes zich genoodzaakt voelen om hier aan te voldoen. En dat beeld is het beeld van beroemde vel over been vrouwen.

Waar zit je met je hoofd als plastisch chirurg als er een slanke meid van twintig-nogwat je kantoor binnenloopt voor een vetwegzuiging en je stemt daar mee in? Zijn de euro’s dan belangrijker dan de ethiek? Waarschijnlijk wel. De plastieke dokter moet natuurlijk wel dik kunnen blijven rijden.

Wie is er nu schuldig? De chirurg? Het meisje? Het antwoord op die vraag luidt dat ze beiden schuldig zijn. Allebei even hard. Maar de oorzaak die er aan ten grondslag ligt, het zogenaamde ‘ideaalbeeld van Hollywood’, is natuurlijk hoofdverdachte in deze zaak.

Breezerseks oftwel consumptieprostitutie. In Friesland en Groningen. Sta je daar als 15-jarig meisje op een Fierljeppersfeest in Dokkum en je hebt geen geld meer voor een nieuwe Breezer of een pakje Marlboro Lights. Wat doe je in dat geval? Juist: je spreekt de eerste de beste "urban-dude" aan en die hooked je wel even up met datgeen wat je nodig hebt. Uiteraard tegen een kleine vergoeding in de vorm van een seksuele handeling. Maar dat is maar een kleinigheid.

Althans, zo denken de meeste meisjes in de leeftijdscategorie van 12 tot 16 jaar hier over. De consumptieprostitutie is geen nieuw fenomeen. In de randstad en met name in Amsterdam Zuid-Oost, gaan er al langer verhalen rond over jonge meiden die fellatio geven voor een prepaid telefoonkaart. Maar dat lijkt mij een hele andere wereld dan Sneek, Joure of Delfzijl. Ik keur het niet goed dat het wel gebeurt in Amsterdam Zuid-Oost, maar als je het in de context plaatst, dan begrijp je het eerder.

Aanstichter tot deze breezerseks zijn volgens de instanties namelijk videoclips van rappers. In deze videoclips wordt aangetoond dat het voor vrouwen helemaal niet erg is om je lichaam aan een man te slijten in ruil voor wat bubbels en bling bling. En die bubbels en bling bling is dan weer de wereld van de zogenaamde urban, een wereld die dus duidelijk zichtbaarder is in de randstad dan in Friesland of Groningen.

MTV en TMF zouden een voorbeeldfunctie moeten zijn voor de jeugd. Ik vind dat er hier wat ruimte voor discussie is. In mijn ogen zijn muzikanten en videoclips helemaal gaan voorbeeldfuncties: het zijn idolen of objecten ter aanbidding. Voorbeeldfuncties zijn meer weggelegd voor ouders en andere vader-/moederlijke figuren. Natuurlijk zou het ongenuanceerd zijn om te zeggen dat ze niet van invloed zijn op de jeugd. Maar toch zou je als ouder zijnde je kind kunnen behouden voor iets als breezerseks, door simpelweg met haar te praten en haar er over te informeren. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is wel een stap in de goede richting.

Als je dan toch iemand anders als schuldige wilt aanwijzen, dan zul je toch echt moeten aankloppen bij Snoop Dogg of 50 Cent. Maar dan krijg je toch nul op het rekest. Iedereen is tegenwoordig toch wel urban of breezer. Je weet toch!!

In ieder geval mijn zonnebril en TP, anders kan er niet zo’n übervette foto gemaakt worden. En oh ja, voordat ik het vergeet. We gingen natuurlijk naar Londen voor deze man. En dan heb ik nog wat leuks. Luister goed na ongeveer 37 seconden. Tot zover het ego-streling gedoe voor vandaag. Ik voel me weer goed.

Even een lijstje Recommended Listening volgens Levi:

Arcade Fire – Funeral

Arcade Fire – Neon Bible

Bloc Party – Silent Alarm

Coldplay – Parachutes

Counting Crows – Across A Wire

Damien Rice – O

Death Cab for Cutie – Transatlanticism

Decemberists – The Crane Wife

John Mayer – Heavier Things

Joy Division – Substance

Modest Mouse – Good News For People Who Love Bad News

Muse – Origin Of Symmetry

The Postal Service – Give Up

Prodigy – The Fat Of The Land

Radiohead – OK Computer

Red Hot Chili Peppers – Californication

Snow Patrol – Final Straw

The Streets – A Grand Don’t Come For Free

Sufjan Stevens – Invites You To: Come On! Feel The Illinoise!

Sufjan Stevens – Seven Swans

"Stel je voor: dit is onze eerste date. Hoe groot is de kans, in procenten, dat wij vanavond samen in bed belanden?"

Vaste klanten van de Olifant vroegen dit aan onschuldige voorbijgangers. Het meest markante antwoord kreeg een man, toen hij bovenstaande vraag aan een meisje van een jaar of twintig vroeg. 30 procent. Dat vond ik toch redelijk netjes.

In het kader van de journalistieke integriteit, ben ik met een aantal vrienden een nieuw groepsweblog begonnen. Ik zal dan ook proberen om voornamelijk daar berichten te plaatsen. Dat is namelijk de achterliggende gedachte van een weblog.

En dan natuurlijk wel een link. Alstublieft.